Na 15 jaar medische pedicure weet ik één ding: vrouwen wachten te lang.

Ze kwam binnen met een lichte hink in haar stap.
“Het voelt alsof er een steentje in mijn voet zit,” zei ze.
Ze had het al weken genegeerd. Nieuwe schoenen gekocht. Pleisters geplakt.
Niets hielp.

Toen ze haar schoen uitdeed, zag ik het meteen: een eeltpit.
Klein, hard, precies in het midden van haar voetzool.
Zo’n punt waar je elke stap voelt, maar dat van buitenaf onschuldig lijkt.

Ik vroeg: “Hoe lang loop je hier al mee?”
Ze zuchtte. “Ik weet het niet meer. Ik ben het gewoon gewend geraakt.”

Dat hoor ik vaak.
Vrouwen die leren omgaan met ongemak.
Met pijn die ze niet willen voelen.
Tot het lichaam beslist dat het genoeg is.

Een eeltpit is geen ramp, maar hij maakt elk moment van de dag nét iets zwaarder.
Elke stap, elke houding, elke wandeling — je voelt het.
En je lichaam compenseert: een kleine draai in je voet, spanning in je been, zelfs in je rug.
Allemaal door dat ene plekje dat je te lang negeerde.

Tijdens een medische pedicure in mijn salon in Herent verwijder ik die eeltpit zorgvuldig.
Geen haast, geen pijn, gewoon precies werken tot de druk weg is.
De huid voelt direct zachter, lichter.
En jij ook.

Want dat is wat vrouwen vaak vergeten:
verlichting voel je niet alleen onder je voeten, maar in je hele lijf.
Je loopt anders.
Je ontspant.
Je voelt jezelf letterlijk steviger staan.

Ze keek me aan toen ze opstond.
Glimlachte.
“Dat is de eerste keer in weken dat ik normaal kan stappen.”

Dat moment.
Daarvoor doe ik het.

Laat het niet zover komen.
Je voeten dragen je elke dag — geef ze af en toe iets terug.

✨ boek nu.

Fran